خونین لوای معرکه کارو زار کو
خونین لوای معرکه کاروزار کو
میدان پر از غبار بود شهسوار کو
واحسرتا که از نفس سرد روزگار
افسرده شد ریاض امامت بهار کو
زان موجها که خون شهیدان به خاک زد
طوفان غم گرفته جهان را غبار کو
اشکی که گرد محنت خاطر برد کجاست
اهی که پاک بستر از دل غبار کو
تا کی خراش دیده ز دل خارو خس کند
اخر زبانه غضب کردگار کو
کو مصطفی که بپرسد از این امت عنود
کای خاینان ودیعت پرودگار کو
کو مصطفی که بپرسد از این صرصر ستم
بود ان گلی که از چمنم یادگار کو
+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آذر ۱۳۸۷ ساعت 21:35 توسط عبدالحمید عطایی
|
